Akcje proponowały spojrzenie na różne dziedziny aktywności ludzkiej: sztukę współczesną, biznes, świat reklamy lub sport w kategoriach spektaklu i tym samym zacieranie granic pomiędzy tym, co teatralne a tym, co rzeczywiste. Niemal wszystkie sfery życia takie jak sport, polityka, biznes, seks, ceremonie czy lekcje szkolne są przez nas inscenizowane czy odgrywane. Rzadko jednak teatr przygląda się tym kontekstom, rzadko analizuje ichkulturową obecność i znaczenie najróżniejszych sfer życia. Cykl AKCJE proponował więc spojrzenie na teatr z punktu widzenia innych dziedzin, czyniąc z niego narzędzie do kreowania sytuacji społecznych. Otwierająca cykl instalacja niemieckiej artystki Hanny Hurtzig "Czarny Rynek użytecznej wiedzy i niewiedzy" uświadamiała, jak dyskurs teoretyczny oraz specyficzny zasób wiadomości mogą stać się przedmiotem inscenizacji i przekształcić w osobistą narrację i prywatny dialog. Intymna wymiana wiedzy pomiędzy widzem a ekspertem (widz mógł wybrać rozmowę z jednym ze 100 ekspertów) zdecydowanie różniła się od utartych form wypowiedzi: wykładów, dyskusji panelowych, skierowanych najczęściej do publiczności anonimowej przemówień. Kolejne akcje lokowały się na pograniczu teatru i strategii marketingowych ("Mleko - teatr na telefon" Rafała Betlejewskiego / Betleja); na przecięciu teatru i rzeczywistości (spacery Pawła Althamera oraz instalacja "Bezsenność w TR - Spędź noc w pokoju Anny Baumgart"); łączyły teatr z tańcem klasycznym ("Twarze" Katarzyny Kozyry); czy wreszcie konfrontowały teatr z performance art (Wirus w spektaklu "Magnetyzm serc" grupy Sędzia Główny).