| 2010 |
Mogę wyprowadzić twojego psa na spacer Wykład-performance o negocjacjach małżeńskich pomiędzy życiem a sztuką |
|
|
Rodzice artystów czy kuratorów często nie rozumieją, co dokładnie robią ich dzieci, i dlaczego poświęcają się tak „niekonkretnemu, niedochodowemu i nieperspektywicznemu zajęciu jak sztuka współczesna, performance albo teatr eksperymentalny. Dla takich osób uprawianie sztuki staje się więc pewnego rodzaju permanentną negocjacją, polem, które trzeba sobie wypracować poprzez działanie, interpretację i stworzenie wartości dodanej. Ukraińska artystka Alevtina Kakahidze, żona inżyniera i dewelopera Volodymyra Babyuka, od trzynastu lat prowadzi taką codzienną negocjację z mężem. Jej częste podróże zagraniczne i pobyty na rezydencjach artystycznych stawały się dla Vovy nieznośne: wspólnie postanowili więc stworzyć centrum pobytów twórczych w ogrodzie ich dużego domu pod Kijowem. „Teraz ‘świat” przyjedzie do ciebie” – zaproponował mąż. W ich nowym domu brak właściwie przedmiotów: krzesła Philippe’a Starcka, lub zdjęcia Cindy Scherman są zastąpione kopiami naszkicowanymi przez artystkę. Ostatnio Alevtina i Vova podpisali kontrakt małżeński, który stanowi o podziale dóbr w przypadku rozwodu. Na jego mocy wielki dom z trzema sypialniami i trzema łazienkami oraz całe wyposażenie, dwa auta i cztery psy okazały się mniej warte od zbioru rysunków artystki przedstawiających obiekty marzeń: luksusowe towary, antyki i dzieła sztuki, warte tyle samo co ich pierwowzory. Alevtina w inscenizowanym wykładzie przestawi historię swojego małżeństwa i wieloletnie sposoby negocjacji z mężem na temat znaczenia i interpretacji sztuki oraz tworzenia wartości dodanej.
Alevtina Kakhidze, ur. 1973 Ukraińska artystka, obecnie przybywa na pobycie twórczym w ramach programu A-I-R w Centrum Sztuki Współczesnej w Warszawie. Wystawiała m.in. w IASPIS w Sztokholmie, w CSW w Kijowie, w Muzeum Narodowym w Moskwie i w Nicolaj Art Center w Kopenhadze. Prowadzi autonomiczną rezydencję artystyczną w swoim domu w Muzychi pod Kijowem.
|
5 seminarium Joanny Warszy z cyklu NIE-TEATR / Nowy Teatr w Nowym Wspaniałym Świecie
NIE-TEATR: CYKL SEMINARIÓW JOANNY WARSZY O WIDOWISKACH Z POGRANICZA SZTUKI, TEATRU, ŻYCIA CODZIENNEGO I PERFORMANSU
„Granica między sztuką a życiem powinna zostać tak płynna i niezauważalna jak to tylko możliwe.” Allan Kaprow
Cykl seminariów a więc prezentacji, rozmów i projekcji będzie poświęcony idei teatralności obecnej poza instytucjami teatru: od inscenizowania wystaw przez Romana Ondáka i Martina Creeda, przez taniec konceptualny Xavier le Roy i Jérôme’a Bela, estetykę relacyjną, subwersywne działania w przestrzeni publicznej berlińskiej grupy Gob Squat, żywe rzeźby Tino Seghala i duetu Gilbert and George, krytykę instytucjonalną i społeczną, inscenizowanie życia codziennego Michaela Elmgreena i Ingara Dragseta czy wreszcie różne modele współpracy z publicznością.
|
|